Wat ik leerde na meer dan 30 artikelen op mijn auteurswebsite

Toen ik voor het eerst artikelen op mijn auteurswebsite begon te plaatsen, klonken dertig berichten als een behoorlijk groot aantal. Toen ik dat punt eenmaal voorbij was, voelde het echter minder als een mijlpaal en meer als het begin van een echte inhoudsbibliotheek. Met slechts vijf of tien berichten lijkt ieder artikel een belangrijk deel van de site, simpelweg omdat er niet veel anders is. Met dertig of meer begint de website anders aan te voelen. Er zijn meer onderwerpen, meer manieren om binnen te komen, meer pagina’s die Google kan ontdekken en meer mogelijkheden voor bezoekers om door te klikken. Ik ben ook minder gaan nadenken over de vraag of ieder afzonderlijk bericht goed zou presteren. Sommige waarschijnlijk wel, andere niet, en dat is heel normaal. Wat voor mij nu belangrijker is, is dat de website genoeg inhoud heeft zodat er uiteindelijk patronen zichtbaar kunnen worden.

Hoe meer artikelen, hoe anders de website wordt

Het grootste verschil is dat één artikel niet langer zoveel gewicht hoeft te dragen. Iemand ontdekt mijn website misschien via een artikel over auteurswebsites, iemand anders via uitgeven, weer iemand via Valentine Kingdom en nog iemand via een totaal andere zoekopdracht. Al deze bezoekers kunnen uiteindelijk in hetzelfde ecosysteem terechtkomen. Daar begint meer inhoud waardevol te worden. Gerelateerde artikelen worden logischer, interne links nuttiger en oudere berichten hoeven niet te verdwijnen zodra ik iets nieuws publiceer. Google krijgt meer pagina’s om te begrijpen, Pinterest meer materiaal om te verspreiden en ik meer om te delen zonder steeds dezelfde vijf adressen te herhalen. Ik heb geen dertig succesvolle artikelen nodig. Als een relatief klein deel uiteindelijk sterke pagina’s wordt die bezoekers blijven aantrekken, helpt de rest van de bibliotheek nog steeds de site meer structuur en diepgang te geven.

Statistieken worden eindelijk interessant

Ik merkte ook dat statistieken niet bijzonder nuttig zijn wanneer er bijna niets te vergelijken valt. Met drie artikelen vertelt het me weinig dat het ene meer vertoningen heeft dan het andere. Met dertig, veertig of uiteindelijk honderd worden de verschillen betekenisvoller. Misschien trekt een bepaalde categorie structureel meer zoekvertoningen. Misschien werkt een andere beter op Pinterest. Sommige artikelen brengen veel mensen maar weinig betrokkenheid, terwijl een kleinere pagina bezoekers langer laat lezen en naar andere delen van de site leidt. Dat is het soort informatie dat ik wil. Ik publiceer liever genoeg goede inhoud, wacht af en kijk wat er gebeurt dan dat ik weken probeer te voorspellen welk afzonderlijk artikel succesvol zal worden. Werkelijk verkeer geeft uiteindelijk antwoord op vragen die de theorie niet kan beantwoorden.

Ik bouw een bibliotheek, geen tijdlijn

Dat vind ik waarschijnlijk het prettigst aan bloggen vergeleken met steeds nieuwe sociale berichten maken. Een artikel dat vandaag wordt gepubliceerd, verdwijnt morgen niet. Het blijft op de website, kan later worden geïndexeerd, maanden later opeens gaan scoren in zoekresultaten, opnieuw op Pinterest verschijnen en worden verbonden met toekomstige artikelen die nu nog niet bestaan. Artikel dertig vervangt artikel negenentwintig niet: het komt erbij. Daardoor kan het werk zich opstapelen in plaats van voortdurend opnieuw te beginnen. De grens van dertig artikelen overschrijden zorgde niet van de ene op de andere dag voor enorm veel verkeer, en dat verwachtte ik ook niet, maar het liet me zien hoe het systeem op veel grotere schaal kan werken. Nu voelen vijftig artikelen interessanter dan dertig en honderd straks nog interessanter. Ik probeer niet langer één perfect artikel alles te laten oplossen. Ik probeer genoeg nuttige pagina’s te bouwen zodat de website geleidelijk moeilijk te negeren wordt.

Delen met vrienden:

Laatste nieuws van M.V. Mitic