Wiem gehéiert e Buchcover, wann Dir en Designer bezuelt hutt?

E Buchcover ass eng vun den éischte Saachen, déi engem méigleche Lieser opfalen. Ier een d’Beschreiwung liest oder dat éischt Kapitel opmécht, huet de Cover schonn en Androck vun der Geschicht geschaf.

Dofir verbréngen Auteuren dacks vill Zäit a Suen domat, de richtegen Design ze fannen. Mee et gëtt eng Fro, déi méi Opmierksamkeet verdéngt: Wann Dir engem Designer bezuelt, fir e Cover ze kreéieren, gehéiert en Iech dann och wierklech?

D’Äntwert hänkt vum Kontrakt an dem zoustännege Recht of.

Fir eng Grafik ze bezuelen ass net ëmmer dat selwecht, wéi se ze besëtzen

Ënner US-amerikaneschem Urheberrecht ass déi Persoun, déi eng originell Illustratioun oder e Design schaaft, am Allgemengen den éischten Inhaber vum Urheberrecht, ausser eng valabel Ausnam gëllt. Wann ee Freelancer bezuelt gëtt, geet d’Urheberrecht net automatesch op de Client iwwer.

De Kontrakt kann engem Auteur erlaben, d’Grafik fir e bestëmmte Buch ze benotzen. E kann Reklammen, gedréckte Versiounen an digital Verdeelung ofdecken. Oder e kann d’Rechter um originellen Design ganz op de Client iwwerdroen.

Dat sinn ënnerschiddlech Ofmaachungen, an den Ënnerscheed ka spéider wichteg ginn.

Stellt Iech vir, Dir bestellt e Cover fir e Paperback a wëllt d’Bild méi spéit op Merchandise, Sammlereditounen, Reklammeposteren oder an enger internationaler Campagne benotzen. Eng Lizenz, déi fir den éischte Paperback duergaangen ass, deckt vläicht net all déi zousätzlech Notzungen of.

Dofir géif ech d’Rechter léiwer klären, ier ech de fäerdege Cover bezuelen, amplaz Restriktiounen eréischt no der Verëffentlechung ze entdecken.

Wat soll am Kontrakt stoen?

Eng kloer Ofmaachung soll erklären, wat den Auteur keeft. Dozou gehéiert, ob d’Grafik lizenzéiert oder ofgetruede gëtt, wéi eng kommerziell Notzunge erlaabt sinn, ob Ännerunge méiglech sinn an ob den Designer d’Wierk fir aner Cliente weiderbenotze kann.

Et lount sech och, no deenen eenzelen Elementer vum Cover ze froen. Stockfotoen, Illustratiounen, Schrëften an aner Materialie vun Drëtte kënnen hir eege Lizenzbedéngungen hunn. Och wann den Designer déi final Kompositioun erstallt huet, heescht dat net onbedéngt, datt all Deel ouni Limit ka benotzt ginn.

An den USA muss eng Iwwerdroung vum Urheberrecht normalerweis schrëftlech an ënnerschriwwe sinn. D’Reegele fir am Optrag geschafe Wierker mat sougenannte „work for hire“-Rechter si méi spezifesch wéi just eng entspriechend Bemierkung op enger Rechnung.

Fir en Auteur, dee méi Bicher als Serie plangt, sinn dës Detailer wichteg. E Cover kann herno fir verschidde Formater, Sproochen oder Spezialeditounen ugepasst ginn.

Firwat ech d’Rechter fréi kläre géif

Ech betruechten e Buchcover léiwer als Deel vun enger gréisserer Verëffentlechungsidentitéit wéi als ewechwerfbar Reklamm. En eenheetleche visuelle Stil kann Bicher an enger Serie verbannen an se erkennbar maachen, nach ier d’Lieser den Auteur-Numm gesinn.

Mee eng staark Mark soll och op kloer Permissiounen opgebaut sinn.

Et ass näischt falsch drun, eng Grafik ze lizenzéieren amplaz se komplett ze besëtzen. Heiansdo brauch en Auteur nëmmen eng kommerziell Lizenz, an déi ka vill méi bëlleg sinn.

Wichteg ass, ze verstoen, wat déi Lizenz erlaabt.

E schéine Cover ass wäertvoll, well en d’Opmierksamkeet vun de Lieser unzitt. E Cover mat kloer dokumentéierte Rechter ass wäertvoll, well den Auteur en ouni Onsécherheet benotze kann.

Fir jiddereen, dee méi wéi ee Buch publizéiere wëll, verdéngen déi zwou Saachen déi selwecht Opmierksamkeet.

Mat Frënn deelen:

Déi lescht Neiegkeete vum M.V. Mitic