Reen géint d’Fënster: D’Atmosphär vun engem Hierschtliesowend

Reen ass eng vun den éischte Saachen, un déi ech denken, wann ech mir en Hierschtowend mam Buch virstellen. D’Fënster gëtt eng Grenz tëscht zwou ganz verschiddene Welten: dobaussen ass alles naass an a Beweegung, an dobannen ass d’Zëmmer, wou ech eng Zäit roueg bleiwe kann.

Ech hunn dee Kontrast gär. Hie mécht en normale Stull an eng waarm Luucht méi aluedend, besonnesch wann eng Geschicht drop waart, opgemaach ze ginn.

Eng Fënster gëtt dem Zëmmer eng Vue

No bei enger Fënster ze liese gefält mir, well ech beim Eropkucken net direkt op en aneren Ecran kucken. Et gëtt eppes anescht fir e Moment ze beobachten: Drëpsen, déi sech um Glas verbannen, Spigelungen aus dem Zëmmer oder d’Liicht, dat sech op der Strooss verännert.

Déi kleng Paus kann en Deel vum Liesen sinn. Heiansdo wëll ech e Moment iwwerleeën, wat e Personnage gemaach huet, éier ech weiderliesen. E Bléck no bausse gëtt de Gedanken e bëssen Zäit.

Och d’Wieder verännert d’Zëmmer. Wann d’Dagesliicht ofhëlt, fält d’Luucht méi op. D’Spigelung vum Raum gëtt am Glas sichtbar, an dobäi leien d’Zëmmer an d’Welt dobaussen op eemol iwwerteneen.

Fir Bequemlechkeet suergen

Déi praktesch Detailer si weider wichteg. Ech géif wäit genuch vum kale Glas oder engem Zuch ewech sëtzen, fir mech wuel ze fillen, a mat genuch Liicht op der Säit. E stëmmungsvollen Eck gëtt séier oflenkend, wann ech dauernd meng Positioun ännere muss.

E Gedrénks brauch eng stabil Plaz. D’Buch oder de Liesapparat muss einfach ze halen sinn. Eng Decken ass nëtzlech, wann et am Raum néideg ass, an net just well d’Bild soss net komplett ausgesäit.

Dës Entscheedunge maachen et méi einfach, bei der Geschicht ze bleiwen.

Dem Owend Zäit loossen

Wat mir um Reen gefält, ass, datt en dem Owend eng Stëmmung gëtt, ouni datt ech se selwer muss schafen. Ech muss d’Zëmmer net dekoréieren oder eppes Spezielles plangen. Ech kann e Buch opmaachen an d’Wieder am Hannergrond loossen.

Dat ass en Deel vun deem, wat ech mir bei Hierschtszeene gär virstellen: een doheem, eng Welt déi dobausse weidergeet, an e bëssen Zäit fir eng Geschicht. Et ass eng ganz gewéinlech Aart vu Gemittlechkeet, a wahrscheinlech funktionéiert si grad dofir esou gutt.

Mat Frënn deelen:

Déi lescht Neiegkeete vum M.V. Mitic