Por que prefiro os artigos atemporais ás redes sociais de cada día

Aos autores repítenlles constantemente que deben manterse activos nas redes sociais: publicar hoxe, responder comentarios, volver publicar mañá, seguir o formato que estea de moda e repetir o proceso indefinidamente. Pode funcionar, pero persoalmente prefiro dedicar máis tempo a crear cousas que sigan sendo útiles cando remate o día. Os artigos atemporais encaixan moito mellor con esa idea, porque o traballo non desaparece necesariamente ao acabar a atención inicial. Unha páxina pode seguir existindo, posicionándose, compartíndose e atraendo xente á web moito despois de que eu pase a outra cousa.

Prefiro un traballo que se acumula

Se publico un artigo hoxe, mañá seguirá formando parte da web. Google pode descubrilo a semana que vén ou meses despois. Pinterest pode seguir amosándoo. Outro artigo pode enlazar con el no futuro. Alguén pode compartilo moito despois da publicación. Isto dá ao traballo unha vida útil moito máis longa ca á maioría das publicacións sociais, nas que case toda a atención se concentra nun período relativamente curto. Non quero espertar cada mañá coa sensación de que o contido de onte xa caducou e teño que comezar de cero.

A biblioteca faise máis forte ao medrar

É aquí onde este modelo me resulta especialmente interesante. Se teño trinta artigos e publico doce máis, non paso a ter doce contidos: teño corenta e dous. Non se substituíu nada. Se algún día iso se converte en cen ou mil páxinas útiles, o número de posibles entradas á web será enorme. Evidentemente non todas funcionarán igual, nin o espero. Algunhas apenas atraerán visitas, mentres que outras se converterán en fontes constantes de tráfico. A vantaxe é que non necesito que cada artigo teña éxito para que a biblioteca funcione no seu conxunto.

As redes sociais poden complementar o sistema

Sigo utilizando as plataformas sociais para distribuír contido, porque un artigo permanente pode xerar varias publicacións temporais sen obrigarme a inventar algo completamente novo para cada rede. Primeiro existe o artigo. Despois, Pinterest pode usar a súa imaxe, outra plataforma pode compartir a ligazón e Google pode descubrir esa mesma páxina de maneira independente. Así, o principal recurso permanece nun espazo que controlo mentres as plataformas externas axudan a difundilo. Para min, este sistema é moito máis eficiente que dedicarme a tempo completo ás redes sociais. Quero investir a maior parte do esforzo en cousas que sigan sendo útiles o mes que vén, o ano próximo e quizais durante moito máis tempo.

Compartir cos amigos:

Últimas novas de M.V. Mitic